Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ


Η ύλη είναι ενέργεια συμπυκνωμένη. Ανάλογα τις συχνότητες ,το πώς δονούνται στο εσωτερικό τους οι μορφές, ορισμένες  γίνονται αντιληπτές και άλλες όχι από τον ανθρώπινο οργανισμό. Χρειαστήκαμε να εφεύρουμε τα μικροσκόπια για να μπορέσουμε να δούμε τα μικρόβια και ανακαλύψαμε τις υπέρ ιώδεις και υπέρυθρες ακτίνες.
Η μεγάλη ποικιλία διαφοροποίησης  της ύλης  που κρύβεται   πάνω και κάτω από το φάσμα αντίληψης του ανθρώπου, έχει δημιουργήσει υπέρ-διαστάσεις και υπό-διαστάσεις.
Αυτές μπορούν να ερευνηθούν εμπειρικά από τον άνθρωπο όχι από τις 5 αισθήσεις του τρισδιάστατου, αλλά από τις διάφορες υπεραισθήσεις που έχει μέσα του σε κατάσταση ατροφίας.
Οτιδήποτε δεν εξασκείται ατροφεί. Έτσι με το πέρασμα των καιρών και την μόνη ενδυνάμωση του διανοητικού  στο δυτικό κόσμο μέχρι εκφυλισμού, ο άνθρωπος έχασε τα αισθητήρια όργανα του υπέρ και του υπό των τριών διαστάσεων του Ευκλείδη.
Η ενδυνάμωση του διανοητικού κέντρου στον άνθρωπο σε βάρος των υπολοίπων έχει φέρει μια ανισορροπία και έναν εκφυλισμό, σε τέτοιο στάδιο που ο άνθρωπος κλεισμένος στα όρια μιας διανοητικής τρισδιάστατης λογικής αδυνατεί να αντιληφθεί τις συμπαντικές αλήθειες. Έρμαιο της άγνοιας έχει δημιουργήσει  μια ακολουθία  λάθους και πόνου, μιας και ο πόνος είναι η συνέπεια του λάθους.
Η ενδυνάμωση χωρίς ισορροπία του διανοητικού έφερε τη διαχωριστικότητα των πραγμάτων, τη διαμέλιση της αλήθειας σε τομείς , ώστε καθένα διανοητικό να μπορεί να χωρέσει και να έχει ένα κομμάτι ώστε να ικανοποιεί την επιθυμία του εγώ της διαχωριστικότητας, της ψεύτικης ατομικότητας!
Η επιθυμία είναι το εγώ.Η επιθυμία φέρνει τον πόνο. Η ευτυχία είναι θεϊκή, κάθε θεϊκό ανήκει στο αιώνιο. Η επιθυμία γεννιέται και πεθαίνει στο χρόνο. Το εγώ, ο εαυτός μου ανήκει στο χρόνο. προβάλλεται μέσω της προσωπικότητας και πεθαίνει μαζί της. Στο τάφο μένουν το υλικό σώμα με το ενεργειακό του πεδίο(αιθερικο)  να αποσυντίθενται , και η προσωπικότητα που μπορεί να αντέξει πολύ καιρό ανάλογα με το πόσο ισχυρή ήταν εν ζωή και πόσο την ενθυμούνται .ΟΙ ενεργειακές αξίες συνεχίζουν . Επανεσαρκωνονται ώστε να ξαναμπούν σε μια άλλη προσωπικότητα και ανάλογα να ικανοποιήσουν  τις διάφορες επιθυμίες που είχαν ανικανοποίητες. Άλλωστε είναι όλα θέμα έλξεως. Αυτές οι ενεργειακές αξίες που βγαίνουν από το ηλεκτρικό  σοκ του θανάτου είναι ηλεκτρομαγνητικές και μέσα τους εμπεριέχουν (διορατικά εμφανές)   το εγώ.
Το εγώ είναι  επιθυμίες, τα πάθη ,οι αναμνήσεις,  αμαρτίες , λαγνεία, απληστία, φθόνος κ.τ.λ.  Είναι η αιτία της διαχωριστικότητας, είναι το λάθος, είναι ο πόνος. Είναι όλα τα παραπετάσματα ανάμεσα στα μάτια μας και την αλήθεια.
Το εγώ αποτελείται από σώμα ενέργεια και συνείδηση.
Το εγώ έχει συνείδηση παρμένη από εμάς χωρίς την συγκατάβαση μας. Όλες αυτές οι επιθυμίες έχουν τη δική μας συνείδηση για να έχουν ζωή. Είναι υπάρξεις μέσα μας.
Ενέργεια παίρνουν  κάθε φορά που ενεργούν αντί για εμάς, κυβερνόντας τις σκέψεις και τις πράξεις μας. Πόσες φορές ενεργούμε κάτω από τη επήρεια των παθών μας? Φόβοι, μίση, λαγνεία, εγωισμοί μας κυριεύουν και μας δίνουν κάθε φορά και έναν άλλο εαυτό. Πραγματικά όλοι μας μέσα μας φέρουμε τόσους εαυτούς όσα και τα ψυχολογικά πρόσθετα, τα εγώ που έχουμε μέσα μας.
Για να έχει ο μέσος άνθρωπος 3%συνειδηση,  το 97% είναι κατειλημμένο από τα ψυχολογικά μας πρόσθετα , τα εγώ.
Μείωση του εγώ της λαγνείας αυτόματα μας δίνει την αρετή της αγνότητας, μείωση του εγώ του μίσους μας δίνει την αρετή της αγάπης. Μείωση ενός εγώ ,αυτόματα μας γυρνά πίσω τη συνείδηση που είχε κλέψει ,  μεταφραζόμενη στην αντίστοιχη αρετή.
Αυτό το σύνολο από ιδιώματα και αρετές όλης της υπάρξεως κάθε ανθρώπου είναι η ψυχή. Πρέπει να φτιάξουμε ψυχή διότι έχουμε μόνο μια ανάκλαση της συμπαντικής ψυχής μέσα μας. Εμψυχωνόμαστε διαλύοντας τα εγώ, γεμίζοντας με αρετές.
Το να έχουμε δημιουργήσει μέσα μας ψυχή είναι το εισιτήριο στην αθανασία, στην ευτυχία. «Τι να κάνω όλα τα πλούτη του κόσμου αν είναι να χάσω τη ψυχή μου?»
Με την είσοδο μας στην αιωνιότητα έρχεται και η σύνθεση, χάνεται η διαχωριστικότητα δεν υπάρχει εγωισμός αλλά ένωση.  Έρχεται η ένωση της ψυχής μας με τη συμπαντική ψυχή, τη μητέρα μας, και αργότερα ενωνόμαστε με τον εσώτερο μας, τον πατέρα μας, το θεϊκό μας ΕΙΝΑΙ .

Από την άλλη πλευρά οι άνθρωποι που δεν καταφέρουν να εξαλείψουν το εγώ, μετά  από τις 108 επανερσαρκωσεις που δίδοντα σε κάθε κύκλο ζωής σαν ανθρωποειδές στο φλοιό της γης, ακλουθούν το δρόμο στις υποδιαστασεις της γης. Εννέα ομόκεντροι κύκλοι με κέντρο το πυρήνα της γης αντιπροσωπεύουν ορισμένες κατηγορίες εγώ και επιρροές από πλανήτες. Αυτοί οι υποδιαστατικοι κύκλοι  γίνονται ο τόπος ζωής των νεκρών των χωρίς δικαίωμα επανασαρκωσης .Η εγκλωβισμένη συνείδηση από το εγώ τοποθετημένη μαγνητικά στον κατάλληλο παρασυνειδισιακο κύκλο. Σε κάθε παρασυνειδησιακο κύκλο μέχρι το πυρήνα της γης η  η μηχανικοτητα  και πυκνότητα  μεγαλώνουν περισσότερο. 
Το μεγαλύτερο μέρος των ανθρωπίνων  υπάρξεων πριν επανασαρκωθουν σε ανθρώπινο οργανισμό ξανά,  περνούν κάποιο διάστημα στον  πρώτο υποδιαστατο κύκλο «κολάσεως». Εκείνοι  που χασανε την ευκαιρία καταδύονται τελειωτικά στους παρασυνειδησιακους κόσμους των 9 κύκλων «κολάσεως». Στον  τελευταίο  κύκλο , περνούν στην τελική αποσύνθεση ονομαζόμενη  «Δεύτερος θάνατος».
Με τη φωτιά του πυρήνα τα  βαριά υδρογόνα , τα εγώ εξαλείφονται.  Η  ψυχική ουσία πλέον καθαρή (ελαφριά) ελευθερώνεται από τη έλξη των περιοχών των εγκάτων  της γης και ακολουθεί  αγνή πια ,ανοδική πορεία προς την επιφάνεια της γης. Αρχίζει μια νέα εξέλιξη που ξεκινάει από το ορυκτό βασίλειο της γης. Προχωρεί  σε φυτικό μετά στο ζωικό και μετά αποκτάει ξανά ανθρώπινη μορφή. Το ορυκτό, το φυτό, το ζώο και ο άνθρωπος έχουν ψυχή. Αυτή η ψυχή είναι η κοσμική συνείδηση. Υπάρχει μόνο μια μεγάλη ψυχή, κοσμική συνείδηση. Η μεγάλη συνείδηση είναι ομοούσια με το αφηρημένο απόλυτο διάστημα. Όλα τα όντα είμαστε ένα στο συμπαντικό πνεύμα της ψυχής.
Σε κάθε κοσμική εκδήλωση  για κάθε ουσία έχουν δοθεί 3.οοο περίοδοι υπάρξεων.
Για το εγώ υπάρχει μόνο το μέλλον της αβύσσου και του δεύτερου θανάτου. Το εγώ δεν μπορεί να ανέλθει πέρα και άνω του ανθρώπινου  βασιλείου.

Πάνω στη ψυχική πορεία ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει θρησκείες. Υπάρχουν οι υποστηριχτές του εγώ, που αναζητούν τη γρήγορη εισχώρηση της ψυχής στην αμαρτία και στην εισαγωγή στις υποδιαστασεις της γης με σκοπό την ανάσταση μέσω του δεύτερου θανάτου. Τα πάθη, επιθυμίες ,το χρήμα, και όλες οι πράξεις μισούς και εγωισμού είναι τα πράγματα που τους χαρακτηρίζουν και θέλουν να περάσουν, μέσω της άγνοιας, στο κόσμο. Έχουν και αυτοί τους δικούς τους παρακινητές και λατρεύουν τους δικούς τους σοφούς και μυητές.


Ο άνθρωπος έχει την τάση από ένστικτο να αποφεύγει οτι τον πληγώνει. Ο σημερινός άνθρωπος έχει ψυχικά τραύματα από τη θρησκεία του. Πληγώθηκε και είναι απογοητευμένος με τα γεγονότα και την διαφοροποίηση της στάσεως των θρησκειών και τους φανατισμούς .Σαν επακόλουθο γύρισε τη πλάτη ασυνείδητα και συνειδητά στα πνευματικά πράγματα και τις πνευματικές έρευνες. Αυτό το λάθος έχει  τους ηθικούς αυτουργούς, τους εκμεταλλευτές και τα θύματα. Το ίδιο έχει γίνει με την πολίτικη και τα κοινά. Ο κόσμος έχει τραυματιστεί ψυχικά από όλα αυτά. Ακόμα και με τη δικαιοσύνη βλέπουμε να υπάρχει μια απέχθεια και μια έλλειψη  εμπιστοσύνης στους νόμους! Η λάθος αντιμετώπιση των ψυχικών τραυμάτων οδηγεί σε λάθη και απαξίωση των πάντων.

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

KAΛO KAI KAKO




Τι είναι καλό και τι κακό?

 Στη πραγματικότητα δεν υπάρχει. 

Αν τα φανταστούμε σαν μια γραμμή και οτι είναι αντίθετα μεταξύ τους , αυτή η γραμμή θα εξαπλωνόταν αιώνια,  τα δυο αυτά δε θα είχαν τέλος. 

Θα υπήρχε καλό ατελείωτο  αλλά και κακό ατελείωτο … για πάντα. 

Ποια τέλεια δύναμη θα είχε φτιάξει  μια φύση με αιώνιο κακό μέσα της και γιατί?

Το τελειότερο σχήμα είναι ο κύκλος-σφαίρα, όλα κινούνται σε ελικοειδή τροχιά και τα σχήματα τείνουν να τελειοποιηθούν σε σφαίρες. 
Αυτή η γεωμετρία δείχνει ακριβώς πως και οι ενέργειες  ακολουθούν και αυτές μια ελικοειδή τροχιά. Ασφαλώς καταλαβαίνουμε οτι στο κέντρο όλου του σύμπαντος και σε κάθε κέντρο όλων των επιπέδων και μορφών,  κρύβεται αυτό που μαγνητίζει- τραβά και καθορίζει την κίνηση του όλου συστήματος, από το άτομο με τον πυρήνα του και τα ηλεκτρόνια ως τους κεντρικούς ήλιους-πυρήνες των γαλαξιών στο διάστημα. 

Ο κόσμος όλος σχηματίζεται από ένα κέντρο όπου γύρω του περιστρέφονται τα πάντα σε ομόκεντρους κύκλους. 

Όλοι οι κόσμοι  γυρνάνε γύρο από έναν άλλο κόσμο που τους παρέχει την δύναμη να είναι κόσμοι !
Από τα παραπάνω βλέπουμε οτι τα γεγονότα δεν παρουσιάζονται πάνω σε μια ευθεία ατελείωτη.
 Ο χρόνος δεν είναι ευθεία αλλά εκτυλίσσεται σε ελικοειδή μορφή όπως τα πάντα. 
Όπως εναλλάσσονται οι εποχές και οι μορφές και οι ώρες σε κύκλους έτσι όλα τα πράγματα ανήκουν σε μια ελικοειδή τροχιά, από τη μια μπορεί να ανεβαίνουν οι ενέργειες και από την άλλη κατεβαίνουν. 

Υπάρχει η ανοδική και η καθοδική εξέλιξη μέσα στην αιωνιότητα.
Καταλήγοντας, για να μη σας κουράσω με ορολογίες μιας και το αντίθετο από το να σας μπερδέψω θέλω, εξηγώ πως ο νόμος των αντιθέτων,  υπάρχει μόνο στον διανοητικό χρόνο του μυαλού μας

Η δυαδικότητα βρίσκεται στη βούληση, το διανοητικό του ανθρώπου δεν καταλαβαίνει την αιωνιότητα καθώς έχει εγκλωβιστεί μέσα στις τρεις διαστάσεις και στο χρόνο που τις μεταβάλλει.
Καλό και κακό υπάρχει μόνο στο ανθρώπινο διανοητικό που μπορεί να «διαλέξει» αν και όλα τα υπόλοιπα όντα λειτουργούν με το «νόμο του θεού» επειδή ακόμα δεν έχουν φτάσει στο στάδιο εξέλιξης του ανθρώπου.
Υπάρχει στη φύση το καλό και το κακό? Αν βγάζαμε εκτός υπάρξεως τον λεγόμενο άνθρωπο θα υπήρχε το καλό και το κακό? Όλα θα πήγαιναν «ρολόι» με το τέλειο σχέδιο της τελείας δύναμης που πηγάζει από το ένα.
Αυτό το δικαίωμα του να διαλέγω, να έχω βούληση, δεν είναι πραγματικά τόσο εύκολο θα λέγαμε να το διαχειριστούμε , μιας και αυτό το δώρο  γέννησε τη γνώση. 

Η γνώση είναι δώρο όταν την κατέχεις.

Το να κατέχεις τη γνώση είναι το δυσκολότερο,  και δίκαια αφού σου δίνει την ανταμοιβή του να γίνεις «θεός».
Αυτή λοιπόν η βούληση έχει κάνει τον άνθρωπο να πονά καθώς αντιμετωπίζει τα τόσα λάθη που δημιουργεί ο ίδιος από άγνοια. 
Μέσα από το πόνο των λαθών μας και τη προσπάθεια στην αυτογνωσία και κυριαρχία στον εαυτό μας συνειδητοποιούμε σιγά σιγά το τι είμαστε,  τι γινόμαστε,  που μπορούμε να φτάσουμε.
Η θέληση του καθένα είναι η κινητήρια δύναμη που έχει  για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την δυαδικότητα-πολυπλοκότητα του διανοητικού-τους «πειρασμούς»,  να νικήσει τον εγωισμό της διαχωριστικότητας  από το όλον και να ενωθεί συνειδητά όμως αυτή τη φορά,  ξανά με το θεϊκό με τη φύση με το τέλειο.

 Συνειδητά να γίνει από άνθρωπος με βούληση και λάθη ένας τέλειος  θεός με θέληση  πέρα του καλού και του κακού, πέρα της διαχωριστικότητας, δηλαδή να γίνει Αγάπη με την ανώτερη έννοια της λέξεως.
Σήμερα οι άνθρωποι ονομάζουν καλό και κακό πράγματα, ανάλογα με τη λογική του καθένα, ανάλογα την ηθική του καθενός, ανάλογα τις ανάγκες, τις θρησκείες και ανάλογα τις επιρροές των καιρών και της πλειοψηφίας.
Ο πέρα για πέρα ασυνείδητος μιμητής κοινός άνθρωπος δεν ξέρει τι να πιστέψει και τι να κανει και απλά μιμείται τους άλλους σαν τη μόνη λύση που ασυνείδητα και απο φόβο του περάσανε στο μυαλό.

Την επόμενη φορά θα γράψω για το ποιες ενέργειες-πράξεις υπάρχουν που μας ενεργοποιούν τις πνευματικές αισθήσεις και ποιες είναι αυτές που ξυπνάνε τις ζωικές-υλικές ενέργειες στον άνθρωπο.

Βάσει αυτών των κατηγοριών ξεκίνησαν να ονομάζουν καλό και κακό ορισμένα πράγματα οι  διδαχές των θρησκειών με τις όλες παραβολές περί παραδείσου και κολάσεως,  έχοντας πάντα υπόψιν οτι η αναβάθμιση της συνείδησης, η άνοδος στους πνευματικούς χώρους προς τις ουράνιες περιοχές λόγω των ελαφρών στοιχείων σύστασης μας,  δλδ η απόρριψη των βαριών υδρογόνων μέσα μας  θεωρείτε το "καλό",     και οτι  η κάθοδος,  λόγω προσκόλλησης των βαριών υδρογόνων μέσα μας,  προς  στο κέντρο-πυρήνα της γης είναι το "κακό".

 Οτι έιναι στην ώρα του είναι το καλό για την ώρα του! 
Το κακό είναι αυτο που είναι καλό στην ώρα του σε άλλη συνειδησιακή κατάσταση, όχι τη δικά μας! 
Τα πάντα ειναι στην ωρα τους συγχρονιστικά!

Η ΑΤΑΞΊΑ ΔΙΟΡΘΏΝΕΤΑΙ ΜΕ  ΤΆΞΗ,  ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΟΧΙ ΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ, ΓΙΝΕ ΕΣΥ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΟΥ,  ΒΡΕΣ ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ . ΜΗ ΓΙΝΕΣΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ. ΜΗ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ Η ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΑΡΑ Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΕΙΝΑΙ


Ειρήνη σε όλους!

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ.... ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ!



Σήμερα θα γράψω για τα λειτουργήματα λόγο των απεργιών που ακούμε από γιατρούς και άλλους κλάδους επαγγελμάτων.

Πρέπει να καταλάβουν αυτοί που λένε οτι ασκούν λειτούργημα οτι δεν γίνεται να ζητούν απολαβές , παρά μόνο όσα έχει αποφασίσει η κοινωνία να παρέχει σε αυτούς.

 Πιο ειδικά κάθε λειτούργημα δεν πρέπει να είναι επάγγελμα. 

Πρέπει το λειτούργημα να προσδιορίζει τη ζωή και τις πράξεις του ατόμου. 
Το επάγγελμα θα είναι εκείνο που θα φέρνει κάποιο εισόδημα στο σπίτι.

 Το λειτούργημα είναι τρόπος ζωής.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα για να είμαστε πιο κατανοητοί.

 Δεν θα πρέπει να αναζητούν λεφτά οι γιατροί για να ασκούν την ιατρική.
 Μόνο οι εθελοντές που δωρεάν θα ασκούν το λειτούργημα της ιατρικής είναι πραγματικά ιατροί με την έννοια της λέξης. 

Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί  που επαγγέλλονται την ιατρική με σκοπό να πλουτίσουν με την ελπίδα του κάθε αρρώστου. 

Βάζουν σαν δικαιολογία το δικαίωμα του να ζήσουν «πλούσια» και οτι έχουν μελετήσει χρόνια! Τ

ους έβαλε κανένας με το ζόρι? Αυτοί το διάλεξαν, αλλά με τι σκοπό?

Αν λέγαμε οτι οι πολιτικοί, οι ιατροί, οι δικηγόροι, οι εκπαιδευτικοί, οι αστυνόμοι, οι παπάδες,οι θεραπευτές, κτλ, δεν θα πληρώνονταν αλλά θα έπρεπε να έχουν παράλληλα μια άλλη δουλειά για εισόδημα, πόσοι θα επέλεγαν αυτά τα «επαγγέλματα»? 
Ελάχιστοι! 
Ελάχιστοι αλλά με θέληση αγνή.
 Σωστοί λειτουργοί! 

Σίγουρα μετά δε θα υπήρχε διαχωρισμός ανάμεσα φτωχού και πλούσιου. 

Δε θα υπήρχε αδικία στις παροχές της κοινωνίας.

 Θα υπήρχε απόλυτος σεβασμός στα πρόσωπα αυτά.

 Σήμερα έχουν ξεφτιλιστεί οι ίδιοι και τα λειτουργήματα τους.

Βλέπετε οτι αγάπη για την δόξα και το χρήμα είναι μεγαλύτερη από την αγάπη για προσφορά στο σύνολο, στη κοινωνία.

 Έχουν καταλήξει αυτοί οι ψεύτικοι  αριστοκράτες να είναι οι δυνάστες του κοσμάκι.
Φανταστείτε όλοι που πάνε στα σχολειά να έχουν επιλογή για να μάθουν ένα λειτούργημα και μια άλλη για να ασκούν ένα επάγγελμα.

 Δεν θα χάνονταν ώρες και ώρες στη δουλειά με σκοπό την πληρωμή. 

Από εσωτερική άποψη, και όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, υπάρχει μεγάλη διαφορά στη δουλειά με πληρωμή από την εργασία αφιλοκερδώς προς το σύνολο.

 Πνευματική διαφορά εννοώ. 

Διαφορετικού τύπου ενέργειες εναλλάσσονται ανάλογα με το ψυχισμό που έχουμε και το έργο που κάνουμε. 

Άλλωστε η λέξη «δουλειά» δηλώνει κάτι εξαναγκαστικό, κατώτερο.

 Λένε η δουλειά δεν είναι ντροπή. 

Εγώ λέω η δουλειά είναι ντροπή.

 Η εργασία είναι δώρο θεού προς τον άνθρωπο για να αναβαθμίζεται εξευγενίζετε να ευτυχεί!

Πάντα η βασικότερη εργασία γίνεται μέσα μας!
 Εργαζόμαστε με τον εαυτό μας. 

Όσο πιο πολύ έχουμε εργαστεί μέσα μας, τόσο πιο ικανοί να ασκήσουμε έργο θα είμαστε.

Το χρήμα είναι αναγκαίο για να μη δίνουμε πατάτες και παίρνουμε καρότα ο ένας με τον άλλο.

 Κάθε εργασία είναι ιση με την άλλη ως προς τη πληρωμή.

 Είτε είσαι σκουπιδιάρης είτε είσαι ηλεκτρολόγος η αμοιβή της κοινωνίας θα πρέπει να είναι η ιδία. 

Όλα τα επαγγέλματα έχουν ακριβώς την ιδία αναγκαιότητα.

 Είτε είναι μεγάλος είτε είναι μικρός ένας  κρίκος, αν σπάσει χαλάει-δεν δουλεύει όλη η αλυσίδα.

Πόσο μακριά είμαστε από την ευτυχία! 

Σήμερα ο κόσμος έχει γίνει ένα εθισμένο υπερκαταναλωτικό πιονάκι στη σκακιέρα των πονηρών μαιτρ που θυσιάζουν ακόμα και τη βασίλισσα στο βωμό της νίκης! 


Ειρήνη σε όλους!