Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Η ΤΑΥΤΙΣΗ

Φίλοι μου, σε αυτή την ανάρτηση θα αναλύσουμε την ιδέα της ταύτισης.
Η ταύτιση είναι ο συγχρονισμός, είναι ο ομοιοκραδασμικος χαρακτήρας, είναι συντονισμός   κυμάτων συχνοτήτων φωτός.
Οτιδήποτε συμβαίνει, είναι επειδή υπάρχει συγχρονισμός.
Όλη η φύση είναι συγχρονισμός, όλη η φύση είναι μια Ορχήστρα που παίζει μια μελωδία πολλών τόνων.

Είπαμε ότι εκπέμπουμε, ότι ακτινοβολούμε, αυτό βιώνουμε!    Με άλλα λόγια ότι ακτινοβολούμε ,  μέσα από αυτό το φάσμα ακτινοβολίας θα βιώνουμε την κάθε πραγματικότητα.

Πολλές διδασκαλίες, έδωσαν στον άνθρωπο την ιδέα της ταύτισης και μη ταύτισης.
Η ταύτιση, φίλοι υπάρχει πάντα. Πάντα η συνείδηση ταυτίζεται και βιώνει αυτό που λέμε πραγματικότητες.
Δεν γίνεται να μην είσαι συγχρονισμένος με κάποιο κύμα ενέργειας, αφού είσαι ενέργεια.

Από τις πιο ανώτερες διαστάσεις, κει που αρχίζει ο διαχωρισμός της συνείδησης από το Όλα σε ΕΝΑ, ο φαινομενικός διαχωρισμός, είναι επειδή η συνείδηση ταυτίζεται με την"αρνητική"ενέργεια, την ενέργεια της αρνητικής, παθητικής,  ώθησης του διαχωρισμού, της κρυστάλλωσις.
Πάντα η συνείδηση ταυτιζόμενη με τη ζώνη συχνοτήτων του κάθε πεδίου, βιώνει τα ανάλογα αποτελέσματα.

Είπαμε στη προηγουμένη ανάρτηση οτι, ο άνθρωπος συγχρονισμένος, ταυτισμένος με την πυκνή τύλη,  με το διαχωρισμό, με τις αρνητικές ενέργειες, λειτουργούσε συνειδησιακά ανάλογα.
Οι διδασκαλίες που δόθηκαν, έδωσαν εργαλεία για να μπορέσει ο άνθρωπος να μην ταυτίζεται με τις χαμηλού είδους ενέργειες.
Οι διδασκαλίες έδωσαν στον πολωμένο συνειδησιακά άνθρωπο, την έννοια της μη ταύτισης σαν κάτι πραγματικό, ώστε να δώσουν έμφαση στη μια μεριά της πολικότητας.

Εμείς μιλάμε για τον άνθρωπο που έχει φτάσει στο σημείο, να καταλαβαίνει το σκοπό της πολικότητας, την ψευδαίσθηση των αντιθέτων, την δημιουργία της ισορροπίας ανάμεσα στις δυνάμεις, την ουδετερότητα,την ΜΙΑ δύναμη σε ΤΡΕΙΣ.

Έδωσαν την ιδέα της αρνητικής πλευράς της ταύτισης, ώστε να πολωθεί αντίθετα με τις χαμηλές συχνότητες, ενέργειες που τον είχαν κατακλύσει.
Δεν υπάρχει μη ταύτιση φίλοι μου, απλά υπάρχει άλλου είδους. Δεν υπάρχει μη ταύτιση, απλώς υπάρχει το" να επιλέγω", να μπορώ να επιλέξω με τι να ταυτιστω.

Πολλοί φίλοι νομίζουν οτι η μη ταύτιση με διάφορα πάθη, επιθυμίες,με τάσεις και ωθήσεις, με το σκοτάδι φέρνουν τον άνθρωπο στην ουδέτερη πλευρά και οτι δεν ταυτίζεται με τίποτα ,οτι υπάρχει μη συγχρονισμός!
Απλώς ταυτίζονται με το φως, απλώς ταυτίζονται με άλλου "είδους", άλλης πολικότητας ενέργεια , που τους δίνει περισσότερες πληροφορίες, περισσότερο απο τον εαυτό, περισσότερο συνείδηση ώστε να καταλάβουν τον διαχωρισμό που συμβαίνει όταν ταυτιζόμαστε με τις αρνητικές, χαμηλές δονήσεις.

Πάντα υπάρχει η ταύτιση, πάντα υπάρχει ο συγχρονισμός ...αλλιώς δεν θα υπήρχανε, δεν θα είχαμε επαφή με το ΟΛΑ σε ΕΝΑ.
Το Ολα σε ένα, το Όλον, είναι όλες οι συνειδησιακές συχνότητες , χαμηλές και υψηλές!

Ας δούμε τώρα γιατί αυτοί που βλέπουν έξω από το πρίσμα της πολικότητας, την ταύτιση, μπορούν να δουν και τις χρησιμότητες, εκτος μόνο τα μειονεκτήματα που μπορεί να έχει η ταύτιση.
Τι συμβαίνει όταν συγχρονιζόμαστε...γινόμαστε σαν ένα, με αυτό που συγχρονιζόμαστε.
Είναι ο ορισμός των συλλογικών συνειδήσεων.Συχρονιστικοτητα !

Όσο συγχρονίζεσαι με κάτι, τόσο πιο πολύ απορροφάται εκεί η συνείδηση, τόσο συγκεντρώνεται στο θέμα εκείνο, τόσο επικεντρώνεται εκεί , και αποτραβιέται από την διάσπαση της σε πολλά θέματα .

Όσο ταυτιζόμαστε τόσο ζούμε στο τώρα, τόσο χάνουμε τον εξωτερικό χρόνο και τις υπόλοιπες αισθήσεις...σας θυμίζει τίποτα?είναι μια μορφή διαλογισμού!

Πολλοί θα πούνε..μα όσο ταυτίζομαι με χαμηλές δονήσεις, τόσο περιορίζεται λόγω των αρνητικών ενεργειών η συνείδηση μου. Γιατί να ταυτιστω με το πάθος?γιατί να ταυτιστω με το φόβο, κτλ?
Ακριβώς για τον λόγο, ότι έτσι θα κατανοήσεις σε βάθος το πάθος, το φόβο κτλ, και μετά θα είσαι έτοιμος να το μετατρέψεις και να περάσεις στην ταύτιση με την ίδια ενέργεια από άλλη πολικότητα, τη θετική!
Αν δεν ταυτιστειται φίλοι με το κάθε θέμα, είναι σαν να κοιτάτε από μακρυά. Απλά δεν βιώνετε στο μέγιστο αυτό που βιώνετε, δεν θα έχετε την καλύτερη πληροφορία που μπορείτε να έχετε.

Ξέρω σας έχουν μάθει να φοβάστε, σας έχουν πει για τιμωρία, σας είπαν για βραβεία. Σας έχουν πει για την κορυφή αλλά πρέπει να ανεβείτε από τους πρόποδες, όλοι χωρίς εξαίρεση.Υπάρχει λόγος που υπάρχουν οι πρόποδες φίλοι, κάπου πρέπει να στηριχθεί η κορυφή! Πρόποδες και κορυφή είναι βουνό και τα δυο μαζί, δεν γίνεται το ένα χωρίς το άλλο.

Μόνο αν είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε κάτι , μπορούμε να έχουμε τη σωστή άποψη και δύναμη πάνω σε αυτό.
Πρώτα πρέπει να δεχθούμε κάτι για να μπορούμε να το απορρίψουμε.

Έτσι λειτουργεί ο μηχανισμός σε όλα.
Διαχωρισμός,ατομικότητα,επανένωση.
Πρώτα πολώνομαι αρνητικά(απόσπαση, μη επιλογή) , μέχρι να διαφοροποιηθω "τελείως"(ατομικότητα),   και μετά πολώνομαι θετικά (επαν-ενώνομαι),  έχοντας τη γνώση, την εμπειρία του αποχωρισμού,ουδετερότητα (Επιλογή).

Ας εξηγήσουμε γιατί είναι τόσο σημαντικό πράγμα η ταύτιση για την πρόσληψη των περισσότερων πληροφοριών από κάθε εμπειρία.
Όσο ταυτιζόμαστε,συγχρονιζόμαστε, γινόμαστε ένα, δίνουμε παραπάνω από τον εαυτό μας, την συνείδηση μας πάνω σε μια συχνότητα,,λειτουργούμε ολικά πάνω σε ενός τύπου συχνότητα, όχι σε ένα φάσμα συχνοτήτων....και τι σημαίνει αυτό?
Έχοντας όλη τη συνείδηση απορροφημένη(ποτέ "κοιμισμένη",είναι μεταφορά),σε ένα θέμα, συγκεντρωνόμαστε σε αυτό.  Αυτόματα , είναι σαν να το μεγεθύνουμε μπροστά μας. Είναι σαν να βλέπουμε περισσότερο από αυτό, περισσότερες εκδοχές του, λεπτομέρειες, πληροφορίες για αυτό.
Είναι σαν να ερχόμαστε κοντά με τα μέρη του. Αυτόματα όσο και να φαίνεται οτι λειτουργούμε σαν μεγεθυντικός φακός και να συσσωρεύουμαι τη συνείδηση στο θέμα, εσωτερικά γίνεται το αντίθετο.
Εκείνη την στιγμή, ο θόλος , το πεδίο, η "έκταση" της επιρροής της συνείδησης μας επεκτείνεται και μπορεί να συλλέξει παραπάνω πληροφορίες σχετικά με το Θέμα ταύτισης.
Κάθε συγκέντρωση μας σε κάτι, είναι η επέκταση της συνείδησης ώστε εμείς να νομίζουμε οτι μπορούμε να "δούμε" κάποιο θέμα πιο αναλυτικά!
Επέκταση  συνείδησης γίνεται όταν συγκεντρώνουμε τη συνείδηση μας στις ανώτερες συχνότητες του κραδασμικού της φάσματος.
Αντίθετα όταν δεν είμαστε ταυτισμένοι, συγχρονισμένοι, συγκεντρωμένοι, η συνείδηση διασπάται σε όλο το κραδασμικό της φάσμα συχνοτήτων, είναι σαν μια "φούσκα"πραγματικότητας που μεγαλώνει και μικραίνει ανάλογα τις ακτινοβολίες της.
Επέκταση συνείδησης σημαίνει παραπάνω πληροφορίες. Κάθε φορά που ταυτιζόμαστε,σταματά ο χρόνος διότι μεγαλώνουν οι πληροφορίες για το τώρα.Μεγαλώνει η στιγμή.
Κάθε φορά που ενεργείτε στον ενθουσιασμό σας, ζείτε περισσότερο συν-κέντρο-μενοι, περισσότερο το τώρα, και επομένως συλλέγεται παραπάνω πληροφορίες στη στιγμή.
Αυτό συμβαίνει με κάθε είδους συγκέντρωση.  Γιαυτό και προτιμάμε, να συγκεντρωνόμαστε στις ανώτερες συχνοτητες μας  (διαλογισμός) ώστε να μπορέσουμε να λάβουμε πληροφορίες λόγω της επέκτασης της συνείδησης μας!
Όσο και να φαίνεται περίεργο, η ταύτιση βοήθα στο να μπορείς να επιλέξεις με τι να ταυτίζεσαι!
Η ταύτιση είναι ο γρηγορότερος δρόμος για την (αποταυτηση).

Πότε ταυτιζόμαστε περισσότερο?όταν υπάρχει ο ενθουσιασμός, η χαρά, η διασκέδαση, το μεράκι σε αυτό που κάνεις!
Αν κάποιος δεν ταυτίζεται με αρνητικές συχνοτητες είναι  επειδή ΗΔΗ είχε ταυτιστεί και κατάλαβε τη δύναμη του πάνω στην επιλογή.
Πως να νικήσεις κάτι που δεν ξέρεις? κάτι που δεν γνώρισες? κάτι που σου είπαν οτι είναι κακό!
Πολλοί φίλοι, θα το καταλάβουν, διότι έχουν περάσει από κει που λέω...μόνο αυτοί θα μπορούν να το καταλάβουν, άλλοι φίλοι όσο και να αγωνίζονται να διώξουν μακρυά τους κάτι που δεν ξέρουν, απλά θα το ελκύουν πιο κοντά τους μέχρι να ταυτιστούν και να το μάθουν.
Φίλοι μου, οι ενέργειες στη γη άλλαξαν, εμείς τις αλλάξαμε.

Τώρα πολλοί φίλοι είναι ικανοί να συλλάβουν την κβαντική κατανόηση και θα αποκωδικοποιηθούν σε διαφορετικό βαθμό οι διδασκαλίες. Η συνείδηση όσων προσπάθησαν τόσες ζωές, οι παλιές ψυχές, που είμαστε  ενσαρκωμένοι, είμαστε ικανοί να δεχθούμε και δεχθήκαμε την κοσμική συνειδησιακή επιτάχυνση που βιώνουμε.
Μόλις απενσαρκωθουν και οι τελευταίες ψυχές που ακόμα δεν είναι ικανές συνειδησιακά να βιώσουν την καινούργια ενέργεια, θα ξεκινήσει η Εμφάνιση Σε Παγκόσμιο πια Επίπεδο του περάσματος σε ανώτερη μορφή συνείδησης!


Ειρήνη σε όλους!

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ

Φίλοι μου απόψε θα αναλύσουμε την ιδέα της...ιδέας της πραγματικότητας.
 Με αφορμή μια ωραία συζήτηση που είχα με ένα φίλο, το Ξάνθο, από τη Θεσσαλονίκη

Είναι η ανάλυση μιας προηγουμένης ανάρτησης μου με τίτλο "ονειροκρίτης πραγματικότητας".

Ξέρω οτι πολλοί δεν θα εννοήσουν το τι γράφω, αλλά δεν είναι ο σκοπός μου να πείσω κανέναν. Απλά να "τεντώσω" λίγο τη συνείδηση σε αυτόν που θα θέλει να τη "τεντώσει"!


Όλοι έχουμε ακούσει απο κάπου οτι είμαστε δημιουργοί, οτι είμαστε ικανοί για τα πάντα , οτι είμαστε Θεοί!

Κάποτε μας έλεγαν οτι ο Θεός είναι πάνω....
  μετά μας είπαν ο Θεός είναι μέσα μας...
  τώρα λέμε εμείς οτι ο Θεός είναι τα πάντα, είναι μέσα σε όλα και έξω από αυτά.

Έτσι και εμείς που είμαστε μια μικρογραφία, ένα μικρο ολόγραμμα, μια εικόνα και κομμάτι του, βρισκόμαστε μέσα στα πάντα,   έχουμε επαφή με τα πάντα όταν είμαστε σε "ένωση",σε ευθυγράμμιση με τον ανώτερο εαυτό μας, που είναι σε άμεση "σχέση "με το ΟΛΟΝ ,

Όταν λέμε οτι είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε πραγματικότητα, μιλάμε για το θεϊκό στοιχείο που έχουμε , τον ανώτερο και εσώτερο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ εαυτό μας.

Ο ανώτερος εαυτός μας είναι εκείνο το μέρος μας που μπορεί και διαλύεται θα λέγαμε στο Όλον.
Είναι η συνείδηση πολλών συνειδήσεων αναμεμειγμένων μεταξύ τους.
Είναι οι "ενωτικές" λογω της άπειρης ταχύτητας τους συχνότητες συνείδησης  εκείνες, που μας δίνουν πληροφορίες από όλες τις συνειδήσεις που συγχρονίζονται με αυτές τις συχνότητες κοσμικού φωτός.

Πάντα είμαστε ενα είδος συχνοτήτων κοσμικού φωτός που ακτινοβολούμε στο θόλο μας ,στο φάσμα επιρροής μας, πάνω στη φαινομενική "ύλη" κάθε επίπεδου.

 Ακτινοβολούμε τις ενέργειες μας και ενεργοποιούμε την ύλη τριγύρω μας ώστε να δονηθεί και αυτή συγχρονισμένα με εμάς.

Και αυτό που λέμε ύλη είναι ενέργεια, είναι συχνότητες φωτός, σε διαφορετικές ζώνες ταχύτητας.

Αυτό που εκπέμπουμε αυτό ζούμε! 
Είμαστε ακτινοβολία που αλλάζει και όσο αλλάζει δημιουργεί γύρω της ανάλογα αποτελέσματα.
Αυτό που εκπέμπουμε αυτό λαμβάνουμε.

Σε ότι συχνότητα εκπέμπουμε αυτή τη συχνότητα αντιλαμβανόμαστε σαν πραγματικότητα.

Κάθε συχνότητα όμως έχει και τις ανάλογες ιδιότητες!!!

Κάθε συχνότητα που δονουμαστε έχει και τις ανάλογες δυνατότητες δημιουργίας,  τόσο σε ποιότητα αλλά και σε ποσότητα, όσο και στο χρόνο εκδήλωσης.


Πιο αναλυτικά.. όσο κραδαινομαστε σε χαμηλές συχνότητες , ακτινοβολούμε ενέργειες που έχουν την ιδέα της "αρνητικής ενέργειας" λόγω την τάση τους για κρυστάλλωση, για αποσύνθεση, για αποκοπή, για διαχωρισμό ,για καθοδο,  μέχρι το σημείο μηδέν θα λέγαμεόπου  η ενέργεια αυτή έχει φτάσει στο πυκνότερο πεδίο και ίσως το μικρότερο μέγεθος.

 Μετά από αυτό το σημείο "μηδέν" θα αρχίσει να μετατρέπεται σε λιγότερο πυκνή ενέργεια, να χάνει τον περιορισμό  και να λειτουργήσει με διαφορετική πολικότητα, σαν μια "θετική", με ενωτικό χαρακτήρα, ανοδική πορεία προς το Ένα.

Ανάλογα και οι υψηλές  κραδασμικές συχνότητες συνείδησης, ακτινοβολούν μια άλλου είδους ενέργεια , τη "θετική" που έχει την ενωτική δύναμη,  της πορείας προς το κέντρο  γεωμετρικά θα λέγαμε, προς το Ένα, προς τη συγχώνευση ,τη μίξη, την δημιουργία  ενός πεδίου με μορφή κύκλου-σφαίρας που επεκτείνεται, αντι των "αρνητικών" ενεργειών που φτιάχνουν πεδία με πλευρές που "συρρικνώνεται", σπάνε σε μικρότερα πιο σύνθετα κομμάτια, γεωμετρικά μιλώντας.

Αλλά πάλι,  όλα αυτά είναι ιδέες του "αρνητικού"και του "θετικού".
Σε πιο εσωτερική κατανόηση όλες οι ενέργειες υπάρχουν με  "ουδέτερη" έννοια ,άπλα είναι διαφορετικού "είδους".
Και πιο εσωτερικά καταλήγουν να είναι  ΜΙΑ ενέργεια που  υπάρχει στα πάντα.

Έτσι  ειναι αυτό που λέμε την ιδέα... οτι είμαστε κάτω απο τις δυνάμεις της δυαδικοτητας, κάτω από το πρίσμα της πολικότητας, κάτω απο την ιδέα του καλού και κακού και όλους τους διαχωρισμούς που έχουμε δημιουργήσει στη συνείδηση μας ...αυτές οι ιδέες εκδηλώνονται στην πραγματικότητα μας.

Ότι βιώνουμε σαν πραγματικότητα, είναι οι ιδέες μας που πιστεύουμε οτι πρέπει να είναι η πραγματικότητα μας.

Οτι καινούργιο βλέπουμε να συμβαίνει είναι οι ιδέες μας που αλλάζουν,είναι η ανάπτυξη της συνείδησης μας που εκδηλώνεται σαν την πραγματικότητα που ζούμε.

Ανάλογα σε τι φάσμα συχνοτήτων συγχρονιζόμαστε, έχουμε φτιάξει και την κατάλληλη ιδέα για την αντίληψη αυτών των επιρροών , και αυτό που εκπέμπουμε και λαμβάνουμε συχρονιζομενοι, τα έχουμε ονομάσει αισθήσεις ,συναισθήματα, πάθη ,τάση, ώθηση, νου , συνείδηση,και γενικά πραγματικότητα και πράττουμε ανάλογα. 
Λειτουργώντας σε χαμηλές ταχυτήτων συχνότητες πάντα θα διαχωρίζουμε και θα κατηγοριοποιούμε την πραγματικότητα. 
Λειτουργώντας σε υψηλές ταχυτήτων συχνότητες συνείδησης πάντα θα ενώνουμε και θα συνθέτουμε σαν Ενα ΟΛΟΝ την πραγματικότητα.

Οι διδασκαλίες έχουν δοθεί βάσει το τρόπο κατανόησης της ανθρωπότητας στους εκάστοτε χρόνους. Ήξεραν οτι ο άνθρωπος βυθισμένος στην 3 πυκνότητα συνείδησης ,συγχρονισμένος με τις χαμηλές συχνότητες, ακτινοβολούσε την πραγματικότητα του, και
επομένως,  λόγω των αρνητικών ενεργειών, κάθε τι αντιπροσωπεύονταν στη προσωπικότητα του με τις ιδέες..... καλό και κακό, άσχημο, όμορφο, με την αίσθηση εξαναγκασμού, έλλειψη
επιλογής, μονόδρομο, απόρριψη,  κρίση  και το κυριότερο... ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ.

Ήθελε  ο νους να αναλύσει όσο μπορεί περισσότερο, να σπάει σε κομμάτια , να φτιάχνει κατηγορίες και κατηγορίες και κατηγορίες διαχωρισμού διοτι βρίσκονταν συγχρονισμένος με αυτού του τύπου χαμηλών συχνοτήτων συνείδησης, μικρού περιεχόμενου δεδομένων!

Λόγω του ομοιουκραδασμικου χαρακτήρα ενεργειών που ερχόταν σε επαφή, όπως  τις ενέργειες της πυκνής ύλης, και διαφόρων όντων που τη σχηματίζουν, όπως τα ορυκτά, φυτά, ζώα κτλ. Έφτιαξε την ιδέα της αντιπροσωπίας μέσα στη βιολογική του σύνθεση  και σύνθεση όλων των όντων ανάλογα τη ζώνη συνειδησιακής συχνότητας τους, και την ιδέα  για το" υλικό "σώμα του, να έχει σύνθεση των μετάλλων, των ατόμων μέσα του, "βαριών"και "ελαφρών", και σιγά σιγά ανακαλύπτει περισσότερο τον εαυτό του και δημιουργεί την ιδέα οτι υπάρχουν και ανώτερα στοιχεία, μέταλλα, κρύσταλλα, ορυκτά, αέρια, αιθέρια, άλλου τύπου ενέργειες που συνθέτουν το σώμα του, και να προεκτείνει τη προβολή του στη δημιουργία!

  Όλα αυτά βέβαια είναι οι ιδέες, είναι  αντιπροσωπίες του Φωτός,που  κατω από το πρίσμα που ονομάζουμε συνειδητοτητα του ανθρώπου δημιουργούν τη πραγματικότητα.

Λόγω του ομοιουκραδασμικου χαρακτήρα ενεργειών που ακτινοβολούσε και εκπεμπε με το ζωικό βασίλειο, και είχε συγχρονιστεί ενεργειακά, έφτιαξε την ιδέα της "ενστικτώδους κατάστασης" και ενστικτώδη πάθη που τον διαπερνούν και τον καταλαμβάνουν στον συναισθηματικό του και νοητικό του κόσμο.

Αυτή η ποικιλία συχνοτήτων που έχει, προβάλλεται από όλα τα όντα που αντιλαμβάνεται στη πραγματικότητα του!

Δηλαδή όποτε συγχρονίζονταν με χαμηλές συχνότητες ίδιου βαθμού με αυτές που είχε στην ιδέα του σαν ορυκτά και ζώα, αυτές οι ιδέες και συνειδησιακές καταστάσεις, δημιούργησαν αυτό που λέμε οτι πας στα έγκατα τις γης, ένστικτο, δαιμόνια, εγώ κτλ  στη πραγματικότητα του.

Την δημιουργία ενός κατωτέρου εαυτού ,ενός διαβόλου!
 Και ενός ανωτέρου εαυτού οταν συγχρονίζονταν με ανώτερες ζώνες συνειδησιακών συχνοτήτων.

Λόγω του ομοιοκραδασμου ενεργειών με κατώτερες συχνότητες, ακτινοβολούσε στη κατώτερη αστρική ζώνη συχνοτήτων που ειχε συγχρονιστεί ,την ιδέα της προσωποποίησης των διαφόρων"εγώ", δαιμόνων, παθών κτλ., που ήταν απλά οι ίδιου τύπου ενέργειες μέσα του,  "αρνητικής"πολικότητας.

Είχε την ικανότητα να δημιουργεί πιο άνετα  στα "κατώτερα" αστρικά επίπεδα ύλης, (πιο
ελαστικά λόγω μικρότερης πυκνότητας), τις αντιπροσωπίες των ενεργειών που συγχρονιζόταν.

Τους έδινε μορφές, φαινομενική ξεχωριστή ζωή.
 Διασπαζοταν ο ίδιος στη πραγματικότητα για να αναλύσει τον εαυτό του μέσα από μικρότερα κομμάτια συνείδησης του....σας θυμίζει τίποτα?Αυτό που κάνει το ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ στη "φαση" της δημιουργίας, "αρνητικής" ενέργειας, εκπνοής.


Οι Δάσκαλοι ήξεραν τον μηχανισμό, αλλά ήξεραν οτι ο άνθρωπος ακόμα δεν είχε την δυνατότητα, στο γραμμικό χρόνο της περιορισμένης συνείδησης, λόγω των χαμηλών κραδασμών που δονουταν να το εννοήσει.
Έδωσαν στην ανθρωπότητα για να δουλέψει τα εργαλεία που μπορούσε να "χειριστεί" και να αναπτύξει τη συνειδησιακή του κατάσταση...δλδ στο φάσμα συχνοτήτων των δονήσεων κοσμικού φωτός που υπάρχει μέσα του.
Την αντίληψη οτι υπάρχει το πάνω και κάτω, η αίσθηση οτι όσο ανεβαίνεις συνειδησιακά ,το αντιλαμβάνεσαι σαν να φεύγεις από την έλξη της πυκνότητας-κόλαση και πας στα ελαφρότερα
στοιχεία στην ατμόσφαιρα, χωρίς βαρύτητα επειδή η σύνθεση του σώματος γεμίζει από ελαφρότερα του αέρα άτομα(αιθερικη αστρική ύλη),  και οτι είσαι αιώνιος επειδή κρυσταλλώνεις το σώμα από χρυσό και αδαμάντινη ψυχή, οι ιδέες της αναζωογονητικής ενέργειας, των μετάλλων που δεν φθείρονται!!
Την αντίληψη  για τα "εγώ" οτι είναι κατι ξέχωρο απο σένα και τα διαφοροποίησαν απο τον εαυτό σου.Τους έδωσαν την ιδέα της ανεξαρτησίας και του κλέφτη συνείδησης .Τα έκαναν εχθρό σου που πρέπει να τα πολεμήσεις και να τα εξαλείψεις.

Την αντίληψη για τους Αγίους, Αγγέλους, Δασκάλους, Χριστό και Βούδα που είναι καθαρά  συνειδησιακές καταστάσεις.
 Είναι κραδασμικές συχνότητες κοσμικού φωτός, πολύ πιο πολύ γρηγορότερες από αυτές που δονουμαστε εμείς. Πολύ πιο ενωτικές!  Είναι ο ανώτερος εαυτός μας.
Δεν υπάρχουν 2,3 6 ,8 Χριστοί και Βούδες.
 Σε αυτό το επίπεδο συνείδησης υπάρχει μια ανάμιξη συνειδήσεων.

Έφτιαξαν με λίγα λόγια τους "κατάλληλους"συνειδησιακά διαχωρισμούς συνειδήσεως και αντιπροσωπιών των ενεργειών για την καλύτερη κατανόηση στο στάδιο της ανθρωπότητας .

Μόλις ο άνθρωπος βγει από το φάσμα των χαμηλών συχνοτήτων που έχει συγχρονιστεί
ακτινοβολεί και δέχεται...και μπει σε ένα υψηλότερο φάσμα δονήσεων, που ακτιβολει και
δέχεται, αυτόματα οι ιδέες θα αλλάξουν ,
 θα φύγουν από τη διπολικοτητα ,τον γραμμικό
χρόνο, την διαχωριστικοτητα    και θα ακτινοβολεί στο θόλο του ο καθένας μια άλλη
πραγματικότητα.

  Θα αντιλαμβάνεται περισσότερες πληροφορίες και θα μπορεί να αναμειχθεί
περισσότερο με άλλες συνείδησεις, θα έχει άλλη αίσθηση επικοινωνίας με τα πάντα.

Ο ανώτερος εαυτός ξέρει.
Ο ανώτερος εαυτός είμαστε εμείς δονούμενοι σε ανώτερες συχνότητες.
Όσο ανεβάζουμε τις συχνότητες, τόσο περισσότερο, γινόμαστε από τον εαυτό μας...τόσο ολοκληρωνόμαστε, τόσο γινόμαστε το ΕΝΑ σε ΟΛΑ, που είμαστε ολοι.

Όλα οσα βλέπουμε, ορυκτά, φυτικά,ζωικά,ανθρώπινα,αγγελικά βασίλεια, είναι ιδέες δικές μας που αντιπροσωπεύουν την αντίληψη της εκάστοτε ενέργειας, συχνότητας, δόνησης.

Όλα όσα νιώθουμε είναι οι ακτινοβολίες, είναι το φάσμα των ενεργειών που εκπέμπουμε και δεχόμαστε μέσα στο ατομικό μας πεδίο εκδήλωσης.

Εμείς δημιουργούμε την πραγματικότητα που ζούμε.Εμείς με την συνεργασία κάθε όντος που στα μάτια μας φαίνεται , ορυκτό, φυτό, ζώο, άνθρωπος κτλ.

Για όλα υπάρχει μια συμφωνία που ανανεώνεται περίπου κάθε κλάσμα,του κλάσματος, του κλάσματος του δευτερόλεπτου μας,σε άλλη διάσταση με τις ενέργειες των άλλων όντων που συνυπάρχουμε, μέσα στο αντιληπτικό φάσμα , και συν-δημιουργούμε όλα τα δράματα που παίζονται στη εικονική πραγματικότητα που ζούμε.

 Με σκοπό την κατανόηση όλων των διάφορων ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ απο την ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ του κάθε όντος, 
κατα την εξέλιξη του δράματος,ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΔΡΑΜΑ.

Όλα είναι προσυμφωνημένα μεταξύ των όντων που φτιάχνουν ενα Δράμα , για σκοπό ψυχικής αναβάθμισης όλων όσων εμπλεκονται, όσο και αν δεν το κατανοεί ο κατώτερος εαυτός μας.

Αυτή η συμφωνία ανανεώνεται σε διαφορετική διάσταση χρονου, διότι κάθε στιγμή λειτουργεί αυτο που λέμε ελεύθερη επιλογή, θέληση, τάση να κάνεις αυτό που θες.
Έτσι τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Πάντα λαμβάνεται η "AΔEIA", για να εκδηλωθεί η ελεύθερη βούληση όταν περιλαμβάνει, αλλάζει, επηρεάζει άλλες συνειδήσεις.

 Ποτέ δεν είναι ελεύθερη όπως νομίζουμε, παρα μόνο όταν ευθυγραμμιστεί συνειδητά με την Συνείδηση του ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ, του ΟΛΟΝ.

 Τότε θα είναι ελεύθερη....αλλά θα είναι ΑΓΑΠΗ!



Μη ξεχνάτε οτι όλες οι λέξεις, έννοιες κατά βάθος ειναι μεταφορές  των ενεργειών.
 Μην παίρνετε κάτι σαν δεδομένο διότι τώρα το αντιλαμβάνεστε κωδικοποιημένο, συμπιεσμένο, ντυμένο με τις ανθρώπινες λέξεις.
Δώστε σημασία στη διαισθηση, στο αίσθημα...παρα στην διανόηση.

Όλα υπαρχουν  στο καιρό τους.



Ειρήνη σε όλους!













Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ, Η ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΕΝΩΣΗ

Φίλοι μου απόψε θα αναλύσουμε μαζί την ιδέα της θρησκείας.

Όλες οι ιδέες που ονομάζουμε θρησκεία,  επιδιώκουν να θεωρούν oτι  οι κοινότητες
 χρειάζονται  ηγεσία,  να αξίζουν λιγότερο από την ιδέα της θεότητας   και να κρίνονται από την
 θεότητα.
 Όλα αυτά είναι διαχωρισμοί από  το Όλον .

Καταλαβαίνουμε οτι η θρησκεία είναι ένα πρώτο σκαλοπάτι στα χρονια της ανθρωποτητας, ένα εργαλείο, που εξυπηρέτησε σε ένα βαθμό τη μάζα να γνωρίσει τη πνευματικότητα!

Όμως τώρα αυτό το εργαλείο εχει καταντήσει να μην εξυπηρετεί άλλο την αναβάθμιση, παρα ορισμένα αρνητικού τύπου σχέδια!


Αυτές οι ιδέες που ονομάζουμε θρησκεία , είναι το  να χαρίζουμε τη δύναμη  σε άλλα άτομα τα οποία, είτε μέσω της απελπισίας,  φόβου,  απόφασης,  ή αυτό-ανόδου,  μας κάνουν να επιθυμούμε να διατηρήσουμε την αίσθηση ,( λόγω της πίστης  για τον εαυτό μας  στο ασυνείδητο συναίσθημα της αδυναμίας ),   oτι είμαστε
άνευ αξίας και όχι ένα μέρος του όλου και μαζί το όλον

Έτσι, θα διαπιστώσετε οτι η πληθώρα των θρησκειών θα είναι πάντα ένα
φυσικό αποτέλεσμα της σύγχυσης  που απορρέει από το διαχωρισμό του εαυτού από το όλον.


 Οι εντάξεις,  οι μετατοπίσεις και τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα τώρα μέσα στα
θρησκευτικά ιδρύματα,  κυβερνητικούς φορείς  , κοινωνιολογικά ιδρύματα   γίνονται
επειδή είμαστε τώρα στο τέλος του κύκλου  διαχωρισμού που άρχισε 26.000 χρόνια πριν,  και  τώρα
η κατανόηση για τον εαυτό μας αρχίζει να είναι μία ιδέα,  μία ομοιογενής πραγματικότητα,  μια ενέργεια,  μια συνείδηση,  και
αρχίζουμε να παίρνουμε πίσω το φόβο μας,   πίσω την ευθύνη μας για  ότι δημιουργήθηκε στη ζωή μας.

Αρχίζουμε να ξυπνάμε σε εκείνη την εποχή,   όταν εμείς οι ίδιοι προβληθηκαμε στην υλικότητα και εκδηλωσαμε τον εαυτό μας μέσα στο σύστημα  της επανενσαρκωσης  στο πλανήτη μας.

 Τώρα ξυπνάμε στην κατάσταση των
αρχικών συμφωνιών, και  τώρα αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε τους διαχωρισμούς μας,
οτι  όλες οι θρησκείες που μας  κάνουν ακόλουθους αξίζουν λιγότερο,  από την θεϊκή
γνώση του εαυτού μας
   του να είναι όλο και πιο πλήρης και να μη χρειάζεται διάσωση από οτιδήποτε!

 Τώρα αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας,  σαν τον αληθινό εαυτό-πυρήνα που είμαστε,  ο αληθινός εαυτός πυρήνας  που το ΟΛΟΝ μας δημιούργησε για να είμαστε.

Ολες οι ιδέες των "σωτήρων",  είτε είναι ο Ιησούς,  ο Βούδας,  ο Μωάμεθ,  ή οτιδήποτε άλλες ταμπέλες (οσίων, αγίων, αγγέλων, κτλ)που θέλουν να
αποδίδουν σε αυτές τις συνειδήσεις-οντοτητες που έχουν εκδηλωθεί φυσικά στον πλανήτη μας,   όλοι τους, στις υψηλότερες πτυχές διδασκαλίας είναι σύμφωνοι. 

  Δεν υπάρχουν διαφορές στην ενέργεια της αρχικής συνείδησης που αντιπροσωπεύεται από όλες αυτές τις ιδέες  που καλούμε "σωτήρες".

 Το πρώτο πράγμα που ένας σωτήρας ξέρει είναι ότι δεν ήρθε εδώ για να σώσει κανέναν!

 Δεν υπάρχει καμιά σωτηρία που πρέπει να γίνει.

 Τυχόν "διαφορές" που θα
βρείτε στη λογοτεχνία , είναι όλα ένα προϊόν από τις προσωπικότητες που υπήρχαν στο εσωτερικό των πολιτισμών , και τις ερμηνείες τους,  μέσα από τη δική τους φιλοσοφία για το τι "σήμαιναν" αυτά τα μεγάλα όντα.

 Όλη η βιβλιογραφία  και κάθε φαινομενική διαφορά είναι το προϊόν από φιλοσοφίες που εκφράζονται μέσα από τις προσωπικότητες που
υπήρχαν κατά το χρόνο,  από πληροφορίες παραγόμενες με αυτόν τον τρόπο(θετικό κ αρνητικό),   αλλά και πάλι αυτό έχει υπηρετήσει ένα σκοπό. 

Πάντα υπάρχει και μια θετική σκοπιά των πραγμάτων,
  γιατί  τώρα έχουμε ένα υπόβαθρο, μια αντίθεση , μια σύγκριση, για τη μέτρηση του σύνολου του εαυτού  μας , μέσω της έκφρασης του αρνητικού διαχωρισμού του εαυτού μας από το ΟΛΟΝ.

 Χωρίς να κρίνουμε κάθε θρησκεία,  ή τον εαυτό μας, ή τον οποιοδήποτε ασπάζεται την όποια διδασκαλία,  μπορούμε να προτείνουμε για τον  κάθε έναν , να αρχίσουν να ζουν τις ιδέες που υποτίθεται οτι οι σωτήρες τους  είπαν να ζήσουν.

 Όχι να τους ακολουθήσουν, αλλά να
ακούσουν την εσωτερική διδαχή μέσα τους,

 και να αναγνωρίσουν οτι τα ιδρύματα,οι οργανισμοί, οι θρησκείες, η κάθε είδους
κυβέρνηση  κατά μία έννοια,  είναι ένας άλλος τύπος θρησκείας, που δημιουργούνται από ανθρώπους πιστούς,

δίνοντας το φόβο τους και τη δύναμή τους σε μια"φαινομενικά" μεγαλύτερη δύναμη, 

 για να τους φροντίσει και να μεριμνήσει για αυτούς,   για να κρατήσει όλα τα πράγματα που φοβούνται μακριά από την πόρτα τους, να τους κρατήσει ασφαλείς,  να  δώσει
αιώνια ειρήνη,  την άνεση και την ασφάλεια!!!

 Τα ιδρύματα αυτά έχουν δημιουργηθεί από ανθρωπους,  λόγω της έλλειψης βούλησης να αναλάβετε  το φόβο σας και δική σας ευθύνη!!!


  Αυτά , όπως και κάθε συνείδηση,  όταν δημιουργούνται από τον φόβο, θα θέλουν να αυτοσυντηρηθούν.

  Και αν έχουν δημιουργηθεί από φόβο,  η μόνη μέθοδος που έχουν για διατήρηση της ύπαρξής τους είναι να δημιουργήσουν περισσότερο φόβο, για να σας κρατήσουν χωριστά από τον εαυτό σας με αυτό τον τρόπο, να σκέφτεστε και πιστεύετε  οτι  είστε λιγότερο, και αξίζετε λιγότερο στα μάτια μιας μεγαλύτερης εξουσίας,
 οτι είστε σαν
 παιδιά που δεν μπορείτε να  ζήσετε  τις ζωές σας,   δεν μπορείτε να αναλάβετε την ευθύνη για τον εαυτό σας!!!.

 Μπορείτε  να δημιουργήσετε οργανωτικά συστήματα, που δεν θα σας κυβερνούν τις ζωές.
 Θα είναι μια υπηρεσία που θα σας παρέχεται από ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να σας εξυπηρετήσουν, αντι να σας έχουν να τους εξυπηρετείτε, να σας έχουν να τους φουσκώνετε την αίσθηση της ανωτερότητας τους.

Πάρτε πίσω τη δύναμή σας!!!

 Επιτρέψτε στον εαυτό σας να γνωρίσει τον εαυτό σας και να είναι αυτός οι κυβερνήσεις σας, να είναι  αυτός οι θρησκείες σας.

Είστε κάθε μία από αυτές τις έννοιες της κοινωνία μας.

Είστε οι ιερείς σας ακούτε τα
κηρύγματά σας, και, δημιουργείτε μόνοι τα δικά σας κηρύγματα, για τον εαυτό σας ,στο κεφάλι σας ! (δες το βιντεακι στο καναλι μου , με τιτλο "το προσωπικό ματριξ").  

Αυτό το οποίο επιλέγετε να θυμάστε,  γίνεται  κομμάτι του κάθε ένα, είναι ο παπάς μέσα σας,   ο δάσκαλος,  ο γκουρού,
που θυμίζει στον εαυτό σας ξανά και ξανά, αν επιλέξει να την αποδεχθεί, οτι δεν είναι άξιος,  οτι είστε  κάπως "μικρότεροι" από την θεότητα που σας δημιούργησε.

Η θεότητα που σας δημιούργησε δεν νομίζει οτι είστε λιγότερο!!
  Ξέρει τι είστε!

 Γνωρίζει η ίδια οτι είμαστε δική της συνείδηση,  αλλά και αναγνωρίζει η ίδια οτι είναι η συλλογή όλων των δικών μας συνειδήσεων και, έτσι, αναγνωρίζει την ιδέα της σχέση αυτής μεταξύ μας.

Όλα όσα Είναι, είναι αυτό που είστε. Είστε η σχέση η ίδια!

Είμαστε οι δημιουργοί, μπορούμε να δημιουργήσουμε πραγματικότητες, έχουμε τη δύναμη, τώρα αρχίζουμε να το θυμόμαστε μαζικά!

Όλες οι θρησκείες , όλες τις ιδέες  διαχωρισμού, μπορούν να διαλυθούν  μέσα σε αυτήν την ιδέα του Ενός,   μπορούν να συγχωνεύονται,  να συνδυαστούν,  και να συγχωνευτούν σε μια κατανόηση,  μια κατανόηση που είχαμε πολλές, πολλές, πολλές, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες
χρόνια πριν.

 Ακόμα κι αν  επιλέξαμε να υπάρχουμε εντός αυτής  της πραγματικότητας και το κύκλο μετενσάρκωσης, μπορούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και με αυτόν τον τρόπο!!.

Αυτό ήταν πάντα,  πρώτα απ 'όλα, το κύριο μήνυμα όλων
των σωτήρων , όλων των αγγελιοφόρων :  
""" Να γνωρίζεις τον εαυτό σου, και γνωρίζοντας τον εαυτό σου, θα γνωρίσεις το Θεό  """ !!

Θα γνωρίζουμε το ΟΛΟΝ.



Η λογοτεχνία  των θρησκειών δεν περιλαμβάνει τις
ιδέες που είχαν ειπωθεί στο σύνολό τους,  από όλες τις απόψεις
.
  Δεν υπάρχει πλήρης καταγραφή όλων όσων ειπώθηκαν από οποιαδήποτε αγγελιοφόρο ,ειναι μόνο μερικα κομμάτια, αμυδρές αναμνήσεις, πρόχειρες ηχογραφήσεις, και πολλές φορές  πολλά χρόνια μετά την πραγματική τους  εμφάνιση.

 Ο κύριος λόγος για όλες αυτές τις εγγραφές, δεν είναι τόσο να καταγράφουν την
ιστορία, αλλά  να πείσουν για μια ακόμη φορά, ή να προσπαθήσουν να πείσουν άλλα άτομα ότι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να πιστεύουν για να "σωθούν"!!!

Κάθε σημαντική θρησκευτική διδασκαλία έχει να κάνει με τον προσηλυτισμό, την νίκη πάνω στο "νεοφώτιστο" , για την ενίσχυση και τόνωση του αισθήματος του να είσαι ισχυρός, σε όσους  πιστεύουν  ότι είναι ανίσχυροι!


 Υπηρετώντας το ΟΛΟΝ, το ΟΛΟΝ αυτόματα μας υπηρετεί!  Διότι είμαστε κομμάτια του.

Δεν υπάρχει ανάγκη για πλέον διαχωρισμό από το ΟΛΟΝ!
 Δεν υπάρχει ανάγκη για την αναζήτηση σωτηρίας!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΔΗ Η ΣΩΤΗΡΙΑ!  


"Πίστεψε και θα σωθείς"...  στον ΟΛΙΚΟ ΕΑΥΤΟ σου,  σαν Ένα με το ΟΛΟΝ.




Ειρήνη σε όλους!

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Να επιμηκύνεις το ΤΩΡΑ !

Φίλοι μου απόψε θα αναλύσουμε μαζί την ιδέα του "Να ζούμε στο τώρα".

Σε προηγουμένη ανάρτηση μιλήσαμε για την ιδέα να ενεργούμε πάνω σε οτι μας ενθουσιάζει περισσότερο.
Ο λόγος είναι , όταν ενεργούμε πάνω σε αυτό που μας ενθουσιάζει "ζούμε" περισσότερο στο τώρα ,στο παρόν.
Αυτό γίνεται διότι αφιερώνουμε την προσοχή μας πάνω στο θέμα εκείνο που μας ανεβάζει τη  συχνότητα δόνησης της συνείδησης μας λόγω του ενθουσιασμού μας, με τρόπο ώστε ,αντι να διασπάται σε κομμάτια μικρότερων συνειδησιακών ποσοτήτων, μέσα στα διάφορα" εγώ", "επιθυμίες" ,να αναβαίνει σε πιο συλλογική κατάσταση συνειδήσεως, ώστε να μας μας δίνει περισσότερες πληροφορίες πάνω στην εμπειρία που βιώνουμε, πάνω στο θέμα που έχουμε προσκολληθεί,  , και να μας δώσει και τη μέγιστη ικανοποίηση και εμπειρία που μπορούμε να δεχτούμε!
Μετά το ποσοστό εμπειρίας που χρειαζόμαστε για την κατανόηση του λόγου ύπαρξης του ενθουσιασμού(μαθήματος)που έχουμε πάνω στο ισχυρότερο (εγώ,επιθυμία),  ο ενθουσιασμός θα αλλάξει κατεύθυνση προς ένα άλλο θέμα (εγώ, επιθυμία)για κατανόηση.

Ανάλογα το επίπεδο, ο καθένας όταν ενεργεί πάνω στον ενθουσιασμό του ,σε αυτό που του δίνει χαρά,  δουλεύει με "περισσότερο" από τον εαυτό του,  πάνω στο θέμα.

Περισσότερη προσοχή, περισσότερες πληροφορίες, περισσότερη χαρά, ενθουσιασμός,"περισσότερη" συνείδηση πάνω στο θέμα.

Αυτόματα, όταν το μεγαλύτερο κομμάτι από τον εαυτό μας επικεντρώνεται στο θέμα, η αντίληψη μας για αυτο , γίνεται σε ένα μεγαλύτερο επίπεδο, πιο γρήγορο στην αποδοχή Πληροφοριών, με τρόπο τέτοιο ώστε ο χρόνος να είναι "σταματημένος" στο τώρα.

Κάθε έννοια του χρόνου σε κάθε επίπεδο συνείδησης είναι διαφορετική.

Η ώρα που δείχνει το ρολόι και είναι κοινή, περνά διαφορετικά σε κάθε άνθρωπο, ανάλογα τη συνειδησιακή του κατάσταση!
Πιο εκτεταμένα αυτό συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα συνείδησης, μέχρι το Όλα σε Ένα όπου εκεί υπάρχει μια Απολυτη Σύμπτωση, Ένα αιώνιο Τώρα,  μη ύπαρξη χρόνου, μη αντίληψη αλληλουχίας.
Ο άνθρωπος που ζει πάνω σε αυτό που τον ενθουσιάζει μένει περισσότερο νέος, γερνάει πιο αργά για τους άλλους!
Ο χρόνος είναι τελείως διαφορετικός για τη συνείδηση του!

Η συνείδηση είναι αυτή που μας δείχνει οτι γέρναμε,μεγαλώνουμε.

Όσο περισσότερο ζεις στο τώρα, τόσο ο χρόνος δεν θα περνά,  ασχέτως αν οι κοινές μετρήσεις
χρόνου δείχνουν για άλλους χρόνια, μέρες εβδομάδες και τα ανάλογα σημάδια.
Αυτό δε σημαίνει οτι δεν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες στο θέμα ηλικίας και γήρανσης,  αλλά ο βασικότερος είναι το να ζεις στο τώρα.

Η  πραγματική ηλικία μετριέται σε συνειδησιακές καταστάσεις!

Όσο ζούμε στο τώρα τόσο αργεί να περάσει ο χρόνος.

Αντίθετα όσο δεν ζούμε στο τώρα , δεν ζούμε πάνω στον ενθουσιασμό μας, θέλουμε να περάσει γρήγορα,το αρνούμαστε, διασπάται το τώρα στα μικρότερα ποσοστά συνείδησης (εγώ, επιθυμίες),το κάνουμε να περνάει αργά, βασανιστικά, με την έννοια οτι εμείς ζούμε λιγότερο το τώρα, διότι έχουμε σπασμένη τη συνείδηση μας δεξιά και αριστερά.

Ακολουθήστε τα παιδιά!
Τα παιδιά είναι το παράδειγμα του να ζεις στο τώρα.Ελεύθερα από κάθε πιστεύω και "πρέπει", πάντα ενεργούν πάνω στον ενθουσιασμό τους.Πάντα ακολουθούν αυτό που τους τραβά τη συνείδηση, το  μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Αυτοί που ασχολούνται με παιδιά, με την έννοια οτι μπαίνουν στο "κόσμο των παιδιών" και ζουν αγαθά , πάνω στη χαρά τους, πάνω σε αυτά που τους αρέσουν και όχι επειδή υποχρεώνονται, ωθούμενοι και από την επαφή τους με τα παιδιά, έχουν το κλειδί της νιότης.

Το να ζούμε στο Τώρα έχει ειπωθεί πολλές φορές και από πολλές διδασκαλίες.
Αλλά τι γίνεται ακριβώς?

Η συνείδηση πάντα ζει στο τώρα.
Η συνείδηση πάντα υπάρχει τώρα, ούτε πριν ούτε μετά.
Κάθε έννοια  παρελθόν και μέλλον είναι φαινομενικές ψευδαισθήσεις.
Η συνείδηση είναι τώρα και εμείς τώρα φτιάχνουμε το μέλλον και τώρα φτιάχνουμε το παρελθόν.

Όταν λέμε οτι αναπολούμε παλιές στιγμές, όταν λέμε κάνουμε όνειρα, δλδ όταν λέμε οτι ζούμε στο παρελθόν μας και στο μέλλον μας,   απλά βιώνουμε συνειδησιακές καταστάσεις στο τώρα!

Τώρα "φέρνουμε" βιώνουμε καταστάσεις, που λέμε παρελθόν, τώρα βιώνουμε καταστάσεις που επειδή βάζουμε το θα λέμε μέλλον.
Με άλλα λόγια, πάντα ζούμε το τώρα ,απλά ξαναζούμε τα ίδια πράγματα με άλλο τρόπο (μόνο σαν σκέψη,η, αισθήματα)όταν λέμε παρελθόν, μνήμη,    και το ίδιο,...δλδ τώρα,  ζούμε τις σκέψεις και αισθήματα αυτό που λέμε μέλλον, χωρίς και στα δυο να υπάρχει η εκδήλωση στο φυσικό επίπεδο τώρα.
 Μόνη στιγμή εκδηλώσεως είναι μόνο όταν βιωνουμε την εκδηλωση στο τώρα, σε καθε επιπεδο!

Αυτό  που λες "θυμάμαι" είναι οτι ζεις τώρα τα ανάλογα συναισθήματα, σκέψεις κραδασμούς από την εκδήλωση που "τότε"βίωνες εκείνη τη στιγμή σαν τώρα.

Μόνο το τώρα υπάρχει και είναι σαν να τραβάμε πάνω στο τώρα καταστάσεις!

Πως γίνεται θα μου πείτε αφού όλα είναι τώρα, να ζούμε ποιο πολύ στο τώρα.?
Ακριβώς όταν ζει στο τώρα περισσότερος εαυτός μας!!!
Οταν δεν διασπάται σε κομμάτια και είμαστε ένα μικρο ποσοστό,  αλλά όταν είμαστε ένα μεγάλο ποσοστό από τον ολικό εαυτό μας.
Είμαστε συνείδηση!
Είμαστε ένα κομμάτι από τη συνείδηση μας!
Είμαστε η σταγόνα από τον ωκεανό και είμαστε πάλι εμείς ωκεανος μαζι με εκατομμύρια άλλες σταγόνες-κομμάτια μας.


Κάθε ένωση σταγόνας με άλλη δημιουργεί μια σταγόνα πάλι, μεγαλύτερη και μεγαλύτερη και μεγαλύτερη μέχρι τη θάλασσα της συνείδησης του ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ.

Όσες φορές δεν αφιερώνουμε περισσότερο  από τον εαυτό μας,  στο μικρο φάσμα που λέμε οτι δονουμαστε...που λέμε οτι αντιλαμβανόμαστε, που λέμε οτι υπάρχουμε, που λέμε προσωπικότητα, που λέμε κατώτερος εαυτός μας, που λέμε εγώ, όπως και να το λέτε αυτό το πολυδιαστατικο φάσμα που λειτουργούμε τώρα,         τόσο για μας ο  χρόνος θα φανερώνεται όλο και περισσότερος,  όλο και πιο αργός,  όλο και με μικρότερα  όρια,  μέχρι που όσο διασπάται η συνείδηση μας σε ακόμα χαμηλότερες συχνότητες θα είναι μια σχεδόν στατική κατάσταση, από τη παρούσα σκοπιά.

Ας πάρουμε την αναλογία της Ζωής της πεταλούδας που αντιστοιχεί σε μια μέρα σχεδόν ανθρώπινη.

Αυτό που λέμε εμείς αντίληψη μιας στιγμής, η πεταλούδα χρειάζεται να τη διασπάσει σε ένα τεράστιο αριθμό στιγμών για να μπορεί το ελάχιστο ποσοστό συνείδησης της να αντιληφθεί  τη μικρή,μικρή στιγμή της κάθε φόρα!

Ο άνθρωπος εκτός οτι έχει περισσότερη εμβέλεια λόγω του μεγαλυτέρου φάσματος συνείδησης που δονείται, μπορεί να συλλάβει όλες τις πραγματικότητες που συλλαμβάνει συνειδησιακά η πεταλούδα  στο "τώρα της", σε μια μόνο στιγμή.

Είναι η αντίληψη του "ΤΩΡΑ" για τον άνθρωπο πολύ περισσότερη από οτι η αντίληψη της πεταλούδας για το τώρα.

Ο καθένας έχει το δικό του μέγεθος του ΤΩΡΑ.

Ανεβάζοντας τα επίπεδα συνείδησης, ανεβαίνει η αίσθηση του ΤΩΡΑ, είναι σαν να αυξάνονται οι πληροφορίες της στιγμής!

 Καταλαβαίνουμε πόσο γρήγορα αντιλαμβάνονται τα ανωτέρα όντα του διαστήματος την πραγματικότητα του ανθρώπου.

Τώρα αντιλαμβανόμαστε, πως μέσα στο τώρα του ανωτέρου επιπεδου βρίσκονται τα παρόν, παρελθόν και μέλλον του κατωτέρου επίπεδου.

Βλέπουμε πως αντιλαμβάνεται, αυτός που λέμε ο "ανώτερος εαυτός μας"- οι συχνότητες που ακόμα δεν έχουμε συγχρονιστεί τέλεια- την πορεία του κατωτέρου, σαν μια στιγμή!!!

Μπορούμε μέσα από αυτό το κλειδί να κατανοήσουμε τις λεγόμενες προφητείες, τα ταξίδια στο μέλλον και παρελθόν που ακούμε.

Καταλαβαίνουμε πως όταν ο άνθρωπος μπορέσει να αυξήσει το Τώρα που αντιλαμβάνεται, θα γίνει ικανός για διαστρικα ταξίδια σε μακρινά μέρη, που τώρα φαίνονται απροσπέλαστα.

Θα καταλάβουμε πως το δικό μας επίπεδο είναι μόνο ένα φάσμα συχνοτήτων που οριοθετείται από την ταχύτητα του φωτός, και οτι μετά υπάρχει ένα άλλο φάσμα που έχει τα δικά του όρια φωτός και μετά ένα άλλο και ένα άλλο.

Φίλοι μου ζώντας στο τώρα ζούμε περισσότερο, σε σχέση με όταν μας υποχρεώνουν!

Φίλοι η αλλαγή μας που γίνεται σταδιακά από τρίτη σε τέταρτη πυκνότητα, δηλαδή η συνειδησιακή αλλαγή που εμείς έχουμε πετύχει, μας ανεβάζει συχνότητες και  η αντίληψη για το τώρα μεγαλώνει.

Η ηλικίες μας θα αρχίζουν να διαρκούν περισσότερο, η στάση μας θα είναι πιο αντιληπτική , καθώς η έννοιες του παρελθόντος και μέλλοντος θα "ελαφρύνουν".
Πολλοί  θα βρίσκονται σε σύγχυση σχετικά με την ώρα του ρολογιού,καθώς θα αντιλαμβάνονται κενά στο χρόνο.Σαν παιδιά θα "ξεχνάμε" την ώρα πιο πολύ.

Θα πιάνετε τον εαυτό σας να ξεχνά πράγματα, όμως που δεν σας ενδιαφέρουν πραγματικά, δεν σας νοιάζουν πραγματικά,θα ζείτε στο τώρα και μόνο όταν χρειάζεστε κάτι με ενθουσιασμό θα βιώνεται κραδασμούς από αυτό που λέτε μνήμη, την άποψη σας από το γεγονός που σας ενδιαφέρει.

Σχετικά με την αντίληψη του τώρα, του παρατηρητή, κατάλαβα πως μόνο όταν συμφωνεί περισσότερος εαυτός μας, συγκεντρώνουμε πιο πολύ συνείδηση,αντιλαμβανόμαστε μια ώθηση, έναν ενθουσιασμό, μια παρότρυνση με όλη μας τη καρδιά και το μυαλό και μπορούμε να "χάσουμε" το χρόνο και να μείνουμε περισσότερο στο παρόν!

Κάθε στάδιο ψυχικής εμπειρίας, έχει και τον ανάλογο ενθουσιασμό προς το θέμα που πρέπει να βιωθει, προς το ρόλο που πρέπει να παιχθεί από την προσωπικότητα, για την δίκη της αυτοκατανοηση και ευθυγράμμιση με όλα τα μέρη του ΕΙΝΑΙ. 

Ζω πάνω στη μεγαλύτερη χαρά μου, σε αυτό που με ενθουσιάζει, σε αυτό που μου αρέσει περισσότερο,  σημαίνει απορροφούμε στο τώρα, αξιοποιώ στο μέγιστο τη Ζωή, βιώνω τη περισσότερη εμπειρία, συλλέγω τις περισσότερες πληροφορίες, μένω πάνω στη κατάσταση, κατανοώ,ταυτιζομαι, γίνομαι....είμαι!

Συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα-εργασιες-μαθηματα-θεματα ζωης, εκείνα που αντιλαμβάνονται  ενθουσιασμό... πάνω στη "διάλυση των εγώ", "πάνω στη διάλυση των επιθυμιών", πάνω στο" Βουδικό μηδενισμό", πάνω στη κατάσταση "Νιρβάνα", στο να ενθουσιάζονται πάνω σε ηθελημένες θυματοποιησεις, να χαιρονται με ηθελημένες θυσίες , ακόμα και στον ενθουσιασμό να σταματήσουν (όχι απόλυτα)τον ενθουσιασμό ,για να φτάσουν πάλι σε κατάσταση ενθουσιασμού πάνω στην Απόλυτη Παράδοση  στις κοσμικές πνοές έχοντας ευθυγραμμίσει όλα τα μέρη του ΕΙΝΑΙ τους. Κατόπιν γίνονται οι ίδιοι "ο ενθουσιασμός" που κινεί τα διάφορα όντα πάνω στο δρόμο του ΟΛΑ ΣΕ ΕΝΑ


 Κανε, πράξε, ζήσε ,ενέργησε πάνω σε αυτό που σε χαροποιει περισσότερο. Ζησε το τώρα !
Αν δες στο επιτρέπει το οτιδήποτε,  λειτούργησε στο αμέσως επόμενο που σε ενθουσιάζει περισσοτερο απ τα αλλα!
Αυτός είναι ο πιο γρήγορος δρόμος ψυχικής εμπειρίας.
Αυτός είναι ο δρόμος του να ζεις στο τώρα, του να επιμηκύνεις το ΤΩΡΑ!


Ειρήνη σε όλους!